2008/11/18 --> イノなき2000回おめでとう !!

■ 初回生産限定盤 DVD4枚組+CD：AVBD-91588～9/B～D
￥8,800(tax in) 

■ 通常盤 DVD2枚組：AVBD-91590～1
￥5,800(tax in)

 VVV6 เทปนี้เป็นตอนที่ชอบมาก เพราะเป็นเรื่องของหวาน หน้าตาหน้าอร่อยมากๆ ที่โยโกฮาม่า เพราะความชอบเลยเอามาทำรีวิว มีทั้งหมดสามร้าน ออกรายการร้านละสองเมนู งั้นก็เรียงตามอันดับที่เค้าจัดกันมาเลยละกานเนอะ ต้องหาโอกาสไปแล้วก็สั่งตามเมนูที่พวกมานกินกันบ้างแล้ว ดูรายการนี้ตอนหิวนี่ก็น่ากลัวมาก ดูไปก็กินขนมไป เหอๆ 

 

  1

 2

 3 

(11/4) บูไตครั้งแรกที่ได้ดู ความรู้สึกแตกต่างจากดูคอนโดนสิ้นเชิงถึงจะดูคนที่ตัวเองชอบก็ตาม เพราะภาษายังไม่แข็ง ฟังไม่รู้เรื่อง ได้แต่พยายามเข้าใจจากการที่ตาดู หูจับใจความคำพูดได้เพียงบางตอนเท่านั้น ซึ่งนับครั้งได้ที่ฟังออก วันที่ 3 เดือน 11เป็นบูไตครั้งแรก เราไปล่วงหน้าประมาณสี่สิบห้านาที พอเดินเลี้ยวมุมถนนนั้นที่ก่อนถึง tokyo globe ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที ถ่ายรูปด้านหน้าแป็บนึงแล้วก็เข้าไปข้างใน แอบเคืองคนฉีกตั๋ว ทำตั๋วเราแหว่งมุมบน ทำเสียอารมณ์ไปชั่วขณะ เข้าไปสำรวจด้านในล็อบบี้ ไปซื้อแพมเฟลต หยิบใบโฆษณาบูไต แล้วก็ยืนรอ จริงๆเค้ามีแจกเคลียร์ไฟล์เล็กๆรูปอิน็อจจิด้วย แต่ต้องมีพวงกุญแจกับขอดูบัตรประจำตัวด้วยเลยไม่ได้ เพราะบัตรก็ชื่อนุ้ย ถึงยืมบัตรนุ้ยมา มันก็ไม่ใช่หน้าเรา เค้าคงไม่ให้แน่ๆเพราะจอนนี่ยิ่งเรื่องมากเกี่ยวกับพวกแบบนี้ ก็ยืนรอจนเค้าเปิดประตูให้เข้าไปนั่งได้ ที่นั่งอยู่แถวหลังสุด ชั้นหนึ่ง ก็รู้สึกว่าที่นั่งแอบดี คือชอบตรงที่มันติดทางเดินด้านข้าง ไม่มีใครบังด้านหน้าเลย มองเห็นเวทีตลอดแนว ไม่มีไรมาบังเลย ฉากที่เห็นบนเวทีคือเป็นฉากในโรงงาน มีเครื่องจักรใหญ่ๆสีเหลืองสามเครื่อง หน้าเครื่องจักรก็เป็นที่นั่งทำงานของพนักงานโรงงาน ดูอุปกรณ์ในโรงงานจะเยอะมาก เป็นพวกกล่องโน่นนี่ ชั้นวางของ สีสันดูแจ่มๆ เลยชอบพวกฉาก โรงงานนี้เป็นโรงงานที่ผลิตหุ่นยนต์ แต่เห็นพวกมานทำกันอยู่อย่างเดียวคือขาหุ่นยนต์ คนแรกประกอบเส็ด ก็ส่งให้คนถัดไปทำจุดถัดไป ก็ส่งต่อไปเรื่อยๆ ต่อคนละชิ้น ใส่น็อต ก็ออกมาเป็นขา เปิดฉากมาก็มีเสียงออดเข้างาน พนักงานก็เดินมาเข้างาน ซักพักเมเนเจอร์(粟根まこと)เข้ามา ถือกล้องวีดีโอเข้ามาถ่ายคนแสดงแต่ละคน ก็จะมีวีทีอาร์ฉายด้านหลังไปด้วยพร้อมกับขึ้นชื่อคนแสดงด้วย ชุดพนักงานก็จะเป็นลักษณะคล้ายๆชุดหมี สีน้ำเงิน (บางคนสีขาว) สวมเสื้อแบบคล้ายๆเสื้อกั๊ก ไม่มีแขน สีดำ มีตราสัญลักษณ์โรงงาน ทับอีกที ชุดของอิน็อจจิก็แบบเดียวกันแต่ชุดตัวในเป็นสีส้ม ไม่เหมือนใคร พูดกันไม่หยุดตลอดเรื่อง แต่ละคนบทพูดเยอะๆกันทุกคน จำกันได้ไงเนี่ย พนักงานดูคร่าวๆจะแบ่งได้สองกลุ่ม คือ คนคุมเรื่องจักร (ชุดขาว) คนประกอบหุ่นยนต์ (ชุดน้ำเงิน) อิน็อจจิมาทีหลัง กลับมาจากเดินทางรอบโลก แล้วก็มาทำงาน ก่อนที่อิน็จจิจะเข้ามาปรากฎตัวในโรงงาน จะมีวีทีอาร์ก่อนที่ฉายว่าเพิ่งกลับมา เห็นหน้าโรงงาน หน้าสำนักงานของบริษัทผลิตหุ่นยนต์อาซาฮี พอมาถึงก็ก่อแต่เรื่อง ทำเครื่องจักรไหม้ไปหลายที เมเนเจอร์โมโหไปหลายรอบ แต่ก็โยนความผิดให้กันไปมาจนครบทุกคน ตอนเมเนเจอร์โกรธก็เดินเข้าไปหาคนโน้นทีคนนี้ทีเพราะโยนกันเป็นทอดๆก็เลยต้องตามไปเรื่อยๆ เป็นแบบนี้หลายที่ ฮาหน้าตาแล้วก็ท่าทางของหัวหน้ามาก อิโนะพยายามจะทำให้ตัวเองมีส่วนร่วมในงาน แต่ไม่มีตำแหน่งว่างให้ เค้าก็เลยให้ทำความสะอาดไป มีตอนนึงที่เครื่องไหม้เพราะอิน็อจจิดันเอามัสตาดไปเติมให้เครื่อง แล้วก็ไม่ยอมรับผิดหาว่าเอามาทางทำไม ก็โยนไปเรื่อยๆ ฮา มีทำเครื่องไหม้ไปสามครั้ง ช่วงกลางๆไม่รู้ว่าพูดยังไงจนได้เข้ามาอยู่ในกระบวนการผลิตด้วย มีจับเวลาว่าแต่ละคนใช้เวลาทำส่วนของตัวเองเท่าไหร่ อิโนะใช้เวลานานที่สุด เค้าเริ่มจับเวลาตั้งนานแล้วแต่มัวแต่ตั้งสมาธิอยู่ไม่เริ่มซักที ทำไปก็โอเนไงไปว่าขอเริ่มใหม่นะ ก็ยิ่งเสียเวลาเข้าไปอีก ฮ่าๆ ช่วงกลางเรื่องก็แอบง่วงเหมือนกัน แต่ไม่หลับนะ ยังมองหน้าอิโนะต่อไป พอถึงช่วงหลังๆมันเริ่มส่วนสำคัญ ตัวละครสองตัวในเรื่องที้เป็นพนักงานจริงๆคือเป็นหุ่นยนต์ หัวหน้าเป็นคนเฉลยทีละคนว่าใครบ้าง (มีเกนจัง กับ ฮานะจัง) พอรู้ว่าเป็นหุ่นยนต์สองคน คนที่เหลือใครซักคนก็ถามขึ้นมาว่าแล้วในนี้มีใครเป็นอีกบ้าง แต่ไม่มีแล้วสองคนเท่านั้น แต่ลักษณะไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากคนปกติเลย คิดได้ มีความรู้สึก ทำงาน การเคลื่อนไหวก็เป็นคนปกติเหมือนคนทั่วๆไป มีช่วงนึงที่ยื้อๆ อิโนะดึงแขนกันแล้วก็เกิดแขนหลุดขึ้นมาซะอย่างนั้น ช่วงหลังอิโนะก็เล่นๆแล้วเผลอไปเอากระดาษอะไรแผ่นนึงที่ปิดออก ด้านในมันมีปุ่มลับ พอกดแล้วก็จะมีพวกเฟืองใหญ่ๆ เคลื่อนลงมาจากด้านบน มีทั้งสองฝั่งเลย แล้วก็มีเครื่องควบคุมใหญ่ๆ ตรงกลาง ต้องเลื่อนเอา เครื่องจักรเหลืองๆออกไปก่อน กดปุ่มแล้วมันก็จะยื่นออกมาด้านหน้า เครื่องพวกนึ้มีตั้งแต่สมัยเจ้าของเดิมแล้ว (ซึ่งในฉากจะมีรูปเจ้าของเดิมติดอยู่ด้วย) สมัยช่วงที่เจ้าของเดิมโรงงานนี้เป็นโรงงานที่ผลิตหุ่นยนต์จริงๆ ตัวโรงงานที่ทำงานกันอยู่ตอนนี้ทั้งหมดอ่ะเป็นหุ่นยนต์ เกนกับฮานะจังกางแผนผังของหุ่นยนต์ให้ดู แล้วก็ฉายวีทีอาร์ถึงรุ่นก่อนให้ดูว่าเจ้าของเดิมอยู่ในหุ่นยนต์ตัวนี้(โรงงาน)แล้วเครื่องเกิดมีปัญหาภาพก็ขาดไป(ก็คงจบชีวิตไป) กลับมาปัจจุบันซักพักก็มีเสียงเครื่องดังเตือนอิโนะก็จะไล่ทุกคนออกไป แต่ทุกคนไม่ไป พยายามาทางควบคุมหุ่นยนต์โรงงานโดยดูจากคู่มือแล้วก็ช่วยกัน พอควบคุมได้ หุ่นยนต์โรงงานขยับ นักแสดงที่อยู่ในนั้นก็จะโยกไปมาเพราะเค้าทำเหมือนหุ่นยนต์ขยับยืน พอบังคับได้ก็จบเรื่อง ในเรื่องนี้จริงๆบทของอิน็อจจิจะมีอีกบทนึงด้วย คือ เล่นเป็นคนในรูปภาพที่ติดอยู่ในโรงงาน(เจ้าของโรงงานคนก่อน) มีบางฉากที่เมเนเจอร์อยู่ช่วงหลังเลิกงานคนเดียว แล้วก็มองดูคนในรูป แล้วคุยกับรูป ตรงที่ติดรูปก็ประตูเปิดออกมาได้ ก็เป็นอิโนะที่แต่งตัวติดหนวดเหมือนคนในรูปโผล่ครึ่งตัวบนออกมาคุยกับหัวหน้าในปัจจุบัน เนื่องจากภาษาตอนนี้ยังไม่เวิร์ค เลยไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ในเรื่องของบทหลักที่อิน็อจจิเล่นกับคนในรูปภาพ(เจ้าของโรงงานเดิม)คือเป็นอย่างไร น่าจะเป็นลูกหลานเรื่องไงเนี่ยแหละ แต่ไม่แน่ใจต้องลองไปอ่านเนื้อเรื่องในแพมอีกที วันแรกกที่ไปดูเริ่มฉายตอนหกโมงเย็น ความยาวของเรื่องน่าจะประมาณสองชั่วโมงนิดหน่อยแต่ไม่น่าจะถึงสิบนาที พอจบแล้วคนก็ปรบมือให้ตลอด นักแสดงทุกคนก็มายืนเรียงหน้ากระดาน(อิโนะตรงกลาง ด้านซ้ายเป็นโคโตมิซัง ด้านขวาเป็นมาริกะจัง) มาโค้งให้ผู้ชม แล้วก็เข้าไป คนดูก็ยังปรบมืออยู่ตลอดนักแสดงทุกคนก็ออกมายืนแบบเดิมแล้วโค้งอีก คนดูก็ยังปรบมืออยู่ไม่หยุดตอนนี้ก็ยืนให้แล้วปรบมือไปตลอด นักแสดงก็ออกมาเป็นรอบที่สาม ยืนแบบเดิม โค้ง แล้วก็เข้าไป ทิ้งอิน็อจจิไว้เข้าสุดท้าย อิน็อจจิก็โบกมือให้ผู้ชมทุกคนก่อนที่จะเข้าไป เราก็โบกมือตอบ ดีที่มุมที่นั่ง ไม่มีคนบังทั้งด้านหน้าด้านหลังก็เลยเต็มที่ ฮ่าๆ ที่นั่งวันแรกด้านข้างซ้ายเป็นป้าๆสองคน ด้านหน้ามากันสี่คนเป็นครอบครัวพ่อแม่ลูกสองคน คนส่วนใหญ่ที่มาดูออกแนวเป็นป้าๆซะส่วนใหญ่ ผู้ชายที่ดูเป็นผู้ใหญ่มาดูก็เยอะหลายคนเหมือนกัน วันที่มาดูครั้งต่อไปจะพยายามจับใจความให้ได้มากกว่าเดิม เนื้อเรื่องโดยรวมไม่มีตอนที่ทำให้คนดูซึ้งถึงกับร้องไห้ ไม่มี ออกแนวไปทางฮาซะส่วนใหญ่ แล้วก็เป็นบรรยากาศในโรงงาน ก็เหมือนทั่วๆไปคือ ทำงานไป คุยไป เล่นไป ประมาณนั้น (อิน็อจจิ)แล้วเจอกันใหม่รอบถัดไปนะ มีตั๋วในมือทั้งหมดสามรอบ แต่พอได้ดูแล้วรอบนึงก็เกิดความคิดว่าอยากดูรอบสุดท้ายที่เล่นที่ globe ด้วย ทำไงดี ช่วยด้วยๆอ่ะ  

(11/5) เพิ่มเติม หลังจากไปดูข้อมูลเพิ่มทำให้นึกออกขึ้นมาฉากนึง เป็นตอนที่ย้อนไปสมัยก่อนตั้งแต่ที่เจ้าของเดิม(อีกบทนึงของอิน็อจจิ)ยังอยู่ ในโรงงานระหว่างเวลางาน มีเอาเด็กผู้ชายมาเลี้ยง มาดูแล ในช่วงระหว่างทำงานในโรงงานด้วย ใส่ตระกร้า ตอนเด็กร้องก็อุ้มขึ้นมาด้วย (แต่เป็นเด็กปลอมอ่ะ ตุ๊กตาๆ) ซึ่งเด็กทารกคนนี้ก็คือบทที่อิน็อจจิเล่นในปัจจุบัน สรูปแล้วก็คือเป็นพ่อลูกกันนั่นเอง บูไตตามตารางเริ่มเล่นวันแรกวันที่2 เดือน10 ก่อนที่จะเริ่มเล่นมี press conference พวกสัมภาษณ์ก่อนด้วย เสียดายที่ไม่ได้จองตั๋ววันนี้ แต่เรื่องที่คุยถามกันตอนระหว่างสัมภาษณ์นี่ก็ทำให้เราอึ้งไปได้หน่อยถึงปานกลาง เหอๆ พอดีไปอ่านเจอมามีคนแปลมาลงในเน็ท ส่วนรอบวันที่สามที่ไปดูครั้งแรกนี่ ที่สงสัยว่าพอจบบูไตแล้ว ทุกคนหันหลังไปดูด้านหลังเป็นตาเดียวคือใคร แต่ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่สใครเจงๆ แตเห็นแจ็คเก็ตดำ หมวกดำ เดินออกไปก่อน ไม่แน่ใจว่าคนนี้เป็นเกสต์หรือผู้ชมธรรมาดากันแน่ คุยกับนุ้ยเรื่องนี้ นุ้ยก็เลยไปหามาได้ว่า เกสต์วันที่เราไปดูคือน้ามา เองแหละ อาจจะเป็นคนชุดดำที่เราเห็นหลังไวๆนั่นก็ได้ เพราะน่าสงสัยอยู่แล้ว แล้วก็วันถัดไปคือวันที่4 อิน็อจจิมีเล่นรอบบ่ายโมง งั้นช่วงเย็นก็จะว่าง ก็เป็นตามที่นุ้ยคาดไว้เลยว่าอิโนะจะต้องไปดูโกเล่นคอนวันที่ตัวเองเล่นบูไตช่วงบ่าย และก็เป็นวันที่4 นี่แหละที่อิโนะไปดูโซโล่โกคืนนั้น เสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้ไปที่จอนนี่เทียเตอร์ แต่ค่ารถไปกลับก็แพงอยู่ เหอๆ มารอเอาแถวนี้ดีกว่า ในที่สุดโซโล่โกก็ไปดูกันครบทั้งวงแล้ว แต่ไปกันคนละรอบ น้าโนะ เคน น้ามา ลิง ปิดท้ายด้วยอิน็อจจิคนสุดท้าย ส่วนบูไตอิน็อจจิน้ามาก็มาดูไปแล้ว ต่อไปจะใครอีกน้า

(11/22) วันที่สิบสามกับวันที่ยี่สิบไปดูมาเป็นรอบที่สองกับรอบที่สามดูแล้วรู้เรื่องมากขึ้น(คิดว่านะ) ในโรงงานด้านข้างจะมีป้ายแปะด้วย ทางขวาของเวที จะมีเขียนเกี่ยวกับหุ่นยนต์สามข้อ หุ่นยนตไปทำร้ายคน (แต่ในเรื่องเกนก็ตีหวัอิโนะหลายรอบมาก ตีโคดแรงอ่ะ) หุ่นยนต์ต้องทำตามคำสั่งมนุษย์ หุ่นยนต์ปกป้องตัวเองไม่ได้(อันหลังนี่ไม่แน่ใจอ่ะ) ส่วนฝั่งซ้านของโรงงานน่าจะเป็นกฎอ่ะ 5S แต่ฟังไม่รู้เรื่องอ่ะว่ามีไรบ้าง วันที่สิบสามที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดเลย แต่เกือบริมสุด อีกที่นั่งนึงก็ริมสุดแล้วเมื่อยคอมากๆ แต่มุมนั้นแอบใกล้ สองก้าวก็ถึงขอบเวทีแล้ว ตอนอิโนะเดินเข้ามาแอบกล้มากๆ ส่วนรอบวันที่ยี่สิบได้กลางๆประมาณแถวที่เจ็ด ดูรู้เรื่องมากขึ้น สนุกอ่ะรอบวันนี้ แต่ละวันที่ไปดูเหมือนจะอะไรที่เพิ่มขึ้นนิดๆหน่อยๆ จนจบช่วงที่ปรบมือ ที่อิโนะออกมาโค้งในคนดู มานมองสูงตลอดเวลาเลย เลยมองไปข้างหลังเห็นหลังไวๆคนนึงใส่สูทขาวหมวกปีกกว้างสีดำ หลังจากนนั้นได้ดูในอิโนะนาคิกับที่นุ้ยบอกเลยรู้ว่าใครมาดูบ้าง ก็มีโก เซมไปคืออะซึฮิโระซัง แล้วก็มีโคไฮคือมัตซึดะกับชิเงะของนิวส์มาดูด้วย มาดูกันเยอะมากๆ ถึงว่ามองสูงตลอด ไม่มองด้านล่างเลยอ่ะ ฮ่าๆ

Showajima Walker Official Site : http://www.parco-play.com/web/play/showajima/index.html

วันที่ได้ไปดูคือวันที่ 30 เดือน 10 ไปดูกับเพื่อนรวมทั้งหมดสามคน ที่ Johnnys Theater ตรงโอไดบะ มองจากด้านนอกไฟป้ายโดดเด่นออกมาแต่ไกลเลย ว่าคอนโมริตะโกนะ ประมาณนั้น พอเดินไปถึงด้านหน้าทางเข้าก็จะเห็นมังกรทองแล้วก็มีป้ายไฟแขวนไว้ ลักษณะจอนนี่เทียเตอร์จะดูจากภายนอกจะกลมๆ คล้ายเต้นท์ละครสัตว์ ฉีกตั๋วแล้วเข้าไปด้านใน ก็มีวีทีอาร์ให้ดู กับซุ้มขายของ มีมุมจัดโชว์พวกลูกโป่งสีดำ (ทุกอย่างภายในห้ามถ่ายรูปไม่ว่าจะอะไร) ของหน้าคอนออกมาโทนดำทุกอย่าง รูปในแพมเฟลตยังเป็นรูปขาวดำเลย แต่ไม่ได้ซื้ออะไรเลยไม่มีเงิน เหอๆ พอเข้าไปหาที่นั่ง ที่นั่งที่ได้คือแถวที่สิบ บล็อคอี รู้สึกได้เลยว่าแถวที่สิบเป็นแถวที่ดีมาก เพราะมีทางเดินอยู่ด้านหน้า ก่อนคอนเริ่มนุ้ยบอกว่ามันเดินมาทางเดินหน้าพวกเราด้วย เตรียมตัวไว้ได้จับแน่นอน ปรากฏว่าคุ้มเกินคุ้มได้จับโกไปสามครั้ง สองครั้งแรกจับมือ ครั้งที่สามได้จับประมาณช่วงเอวแถวหน้าท้องผ่านเสื้อ ไม่ได้ตั้งใจเพราะว่าโกจะเดินเร็ว แล้วเราก็รีบ แต่ช่วงที่โกมาเดินหน้าพวกเราสามรอบนี่จำไม่ได้ว่าช่วงเพลงไหน แต่ช่วงที่ร้องเพลงแล้วเดินเข้ามาหาคนดูจะมีช่วงที่เพลงหยุดโกก็จะหยุดถามคนดู คนโดนถามก็คงตกใจบวกดีใจ แต่อาจจะไม่ตกใจมากเพราะเค้าคงจะรู้มาก่อนว่ามีแบบนี้ด้วย โกก็ถามว่าชื่อไร ตอนนี้ความรู้สึกเป็นอย่างไร ประมาณนี้ หยุดถามหลายคนเหมือนกันน่าจะประมาณสามคนได้มั้ง เวทีจะเป็นกลมๆตรงกลาง ที่นั่งก็เป็นวงๆรอบๆเวที น่าจะมีประมาณยี่สิบสองแถว มีไมค์ตั้งกลางเวที ฐานไมค์เป็นลูกตุ้มครึ่งวงกลม ทำให้ไม่ล้ม คล้ายๆตุ๊กตาล้มลุกแบบนั้น เห็นโกชัดมากจากที่นั่งพวกเรา เพราะจอนนี่เทียเตอร์เล็กด้วย น่าจะเห็นชัดทุกมุม แสงสีก็สวย ดูดี มีทั้งลูกโป่ง สปอง น้ำพุ ไฟ บันไดลอย(มีช่วงโกขึ้นไปเกาะ แล้วก็ลอยตัวกลางอากาศ ช่วงนึงแล้วก็ไปจอดลงแถวคนดู) สายรุ้ง เวทีลูกเล่นก็เยอะโอเชดี แดนเซอร์ก็ดี ชอบที่ว่าเป็นแดนเซอร์จากข้างนอก เต้นดีมาก ดูโดยรวมตอนเต้นเราว่าดีอ่ะ พวกเราได้ลูกโป่งสีดำกันด้วย ที่เขียนเป็นชื่อคอนเลย แต่จะมีลูกพิเศษที่มีริบบิ้นสีทองห้อยติดไว้ จริงๆจะต้องมีลูกพิเศษลูกเดียว แต่รอบนี้ดันมีสองลูก คนที่ได้สองคนนี้เค้าจะเชิญออกมายืนตรงทางเดินหน้าบันไดช่วงแถวสิบ แต่เป็นคนละด้านกับที่พวกเรานั่งกัน โกก็มายืนร้องเพลงให้ดูต่อหน้าสองคนนั้นพักนึง แล้วก็แบบว่ากวักมือเรียกให้เดินตามมานะ (รอบแรกที่มีคนเดียวเห็นนุ้ยบอกว่าโกไปจูงมือลงมา แต่นี่มีสองคนจูงไม่ไหว เลยกวักมือเรียกแทน อิอิ) ขึ้นมาบนเวที ให้ไปนั่งที่แท่นตรงกลาง สองคนที่ได้คนนึงยังวัยรุ่นอีกคนดูมีอายุหน่อย คนอ่อนกว่าถือพัดโกขึ้นมาด้วย สองคนก็แอบเกรงใจกันไปกันมา พอนั่งลงแล้ว โกก็มานั่งข้างๆ สองคนนี้ก็มองโกบ้างแล้วก็แอบคุยกันบ้าง ซุบซิบๆกัน แล้วโกก็เปลี่ยนไปนั่งร้องอีกด้านนึงบ้าง พอจบเพลงก็เซ็นต์ชื่อลงบนลูกโป่งให้ด้วย วีทีอาร์รอบนี้มีตอนเดียวเกี่ยวกับว่าอยากทำไร แต่โกจะตอบแบบกวนๆ อยากบิน เค้าก็พาไปข้างนอกเพื่อนจะไปบิน อุตส่าห์ขึ้นไป เตรียมจะกระโดดแล้ว กับเปลี่ยนใจซะงั้น แล้วก็เดินกลับลงมา ตลกโก สมกับเป็นมานเลยอ่ะ เกสต์ของวันนี้คือ อิมาอิ ซึบาสะกับคนในวง M.A.D คนนึงไม่รู้จัก หลังจากจบเอ็มซีตรงนี้แล้วก็ โกเมดเล่ย์ยาวมากกกกกกกๆๆๆๆๆจนจบคอนเลย มีเปลี่ยนไมค์ด้วยตอนไหนซักตอนนึง เห็นโกมองอะไรตรงพื้นคงจะเกี่ยวกับไมค์นี่แหละ แล้วสต๊าฟก็มายื่นเปลี่ยนอันใหม่ให้ที่ข้างเวที เท่าที่จำได้จะมีช่วงเพลงนึงน่าจะตอนเพลง Over Drive ที่โกยืนอยู่ขอบเวที แต่แนวที่หันมาคือช่วงประมาณด้านบล็อกพวกเรา มองมาอยู่พักนึง เลยได้มองอย่างหน้าชัดๆ ฮ่าๆ อังกอร์สองครั้ง เพลงที่ร้องได้มากที่สุดคือเพลงสุดท้าย sugar nightmare ดีใจๆ คอนทั้งหมดความยาวประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งได้ ส่วนช่วงเอ็มซีก็สั้นมากคือเข้าใจว่าเป็นโซโล่คนเดียวคงไม่รู้จะพูดไรเหมือนกัน เพราะปกติโกก็ไม่ได้พูดมากเท่าไหร่ ไม่ใช่อิน็อจจิ อิอิ โดยรวมถือว่าดีอ่ะ เพราะขนาดไม่ได้เป็นแฟนโกแต่พอได้ดูแล้วก็สนุกตามได้อ่ะ เป็นคอนที่เป็นของโกจริงๆ ทำได้ดีโคด โกดูเต็มที่สุดๆ ชอบการเต้นของโกกับแดนเซอร์ พอเห็นโซโล่โกแล้วก็ทำให้นึกภาพโซโล่ของคนอื่นๆขึ้นมาทันทีเลยว่าจะแบบไหน โทนสีเป็นยังไง (คนอื่นจะมีรึเปล่า เมื่อไหร่ ฮ่าๆ) นุ้ยบอกว่าเราอาจจะทนไม่ได้กับเลียงแหลมๆของโก เพราะเราฟังแต่เสียงดีๆของอิโนะมาตลอด แต่เสียงโกที่เป็นแบบนั้นเรารู้สึกโอเค เคยชินมานานแล้ว ไม่ได้รู้สึกว่าเสียงโกจะเป็นปัญหาในการร้องเดี่ยวหรือร้องโซโล่ รู้สึกว่านี่คือโกจริงๆหล่ะ ประทับใจอ่ะ ขึ้นหัวเอ็มด้วยว่า 森田剛ソロコンに感動した　อิอิ ...อยู่ดีๆก็นึกช่วงเปิดคอนออก แดนเซอร์ผู้ชายแต่งตัวดำๆออกแนวนินจาออกมาก่อนทีละคน มีสองคน แล้วตรงกลางเวทีจะเป็นผ้าสีขาว บางๆมองทะลุผ่านได้ ทำเป็นทรงกระบอกสูงมาก พอเพลงเริ่มก็จะมีแสงสีๆยิงมาบนผ้านั่น เป็นสัญลักษณ์คอน เป็นชื่อคอน ถ้าจำไม่ผิดอ่ะ แล้วตัวโกเองก็จะค่อยๆเลื่อนขึ้นมาโผล่ในตรงกลางผ้าขาวนั่น  ร้องเพลง SPEEDER’S HIGH แล้วก็ค่อยๆเห็นเป็นตัวโกเป็นๆอยู่ด้านใน มองผ่านผ้า แล้วมีอยู่ช่วงนึงแสงที่ยิงมาบนผ้า ยิงมาเป็นหน้าโกเยอะบนผ้า โกก็ร้องเพลงไปอยู่ด้านใน เปิดตัวได้เท่ห์ดี อิอิ นี่ก็พิมพ์เท่าที่จะนึกได้แล้ว แต่ก็จำไม่ได้เท่าคอนวีหรือคอนโทนิเซ็นหรอกอ่ะเพราะนี่ดูรอบเดียวเอง พวกนั้นที่จำได้เยอะเพราะดูไม่ต่ำกว่าสามรอบ เหอๆ สำหรับรอบสุดท้าย (ไม่ได้ไปดูหรอกนะ อิอิ) พอดีไปอ่านบล็อคคนอื่นมา มี triple encore เพิ่มมา สองเพลง คือ miss you tonight กับ koi no signal แล้วบริเวณด้านนอกตรงป้ายที่เขียนว่า Johnnys Theater (แถวล่างของมังกร) มีลายมือโกเขียนทับัวอักษณภาษาอังกฤษว่า ありがとう！次は全国ツアー？อ่านแล้วรู้สึกแอบกวนนิดๆป่ะ ฮ่าๆ แต่มีทั่วประเทศจะเป็นไงบ้าง แต่เอาไว้ก่อนดีกว่า ให้คนอื่นมีแบบโกบ้างก่อนแล้ว โกค่อยทัวร์ทั้งประเทศอีกรอบ เหอๆ หรือหมายถึงคอนวีหว่า แอบงง แล้วก็รู้สึกว่าวีทีอาร์อันที่สองที่ตัดออกไปตอนที่เราไปดู เอากลับมาฉายในวันสุดท้าย รู้สึกว่าจะแบบนั้น วีดีโออันที่สอง โกก็มาพูด (น่าจะถ่ายจากบ้านที่อยู่จริงๆตอนนี้) แล้วก็มีไปให้อาหารเสือขาวตัวจริงด้วย โกกลัวหล่ะ แต่ปากบอกว่าไม่กลัวเลย ฮ่าๆ ก็เหมือนตอนที่จะโดดลงจากหอสูงนั่นก็ไม่โดด อิอิ

 

Setlist

1. SPEEDER’S HIGH
2. Ash to Ash
3. Kick Off
4. ROCK THE HOUSE
5. Silver Bells
6. new song1
7. new song2
8. new song3
9. new song4
10. Jungle Party Night
11. Rudery big up
12. JAM JAM NIGHT
13. BREAKTHROUGH
14. Over Drive
15. Haresugita sora
16. Wild Style
17. HAVE A SUPER GOOD TIME
(introduce dancer)
18.candy
19. new song5 PAINT IT BLACK (encore)
20 sugar nightmare (double encore)